Józef Światło, pierwotnie Izaak Fleischfarb, jeden z pionierów budowy systemu komunistycznego, wysoki funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.
… Światło jeździł ulicy Grochowskiej w towarzystwie oficerów NKWD i dokonywał aresztowań ludzi związanych z „Alarmem”, konspiracyjną gazetką, pierwszą taką na obszarze sowieckiej okupacji. Powołał ją do życia płk Henryk Krajewski „Trzaska”, cichociemny, a jej redaktorami byli Jan Wyszomirski „Wroński” i Tomasz Malczewski „Rafał”. Światło aresztował ponad 100 żołnierzy „Alarmu”. Wyszomirski i Malczewski zostali skazani na śmierć. Wyrok wykonano 29 stycznia 1945 r. Ponad 100 ludzi poprzez obóz NKWD w Rembertowie zostało wywiezionych do ZSRR. Powróciła może połowa, jak ustalił historyk „Alarmu” Jerzy Julian Butwiłło. Jako oficer „Smiersza” Światło aresztował także dowódcę obwodu praskiego AK płk. Antoniego Żurowskiego Na Grochowie Światło był doskonale znany. Właściwie był znany w całej Warszawie i okolicach. Był w ekipie, która aresztowała w Pruszkowie 16 przywódców Polskiego Państwa Podziemnego z gen. Okulickim i wicepremierem Jankowskim, aresztował Witosa i Kiernika. Aresztował prymasa polski kardynała Stefana Wyszyńskiego, a także wicepremiera Władysława Gomułkę i marszałka Michała Rolę-Żymierskiego. Jednym słowem był najsprawniejszym oficerem bezpieczeństwa…
Po śmierci Stalina i aresztowaniu szefa NKWD Ławrientija Berii, podczas podróży służbowej do Berlina, 5 grudnia 1953 roku Światło w obawie o swoje bezpieczeństwo uciekł na Zachód.
źródło: https://historia.uwazamrze.pl/artykul/1149261/zaklamana-historia-ucieczki-jozefa-swiatly
About The Author
